De vlucht

12 augustus 2017

We willen van het eiland Ometepe in het meer van Nicaragua naar Corn Island in de Caribische Zee vliegen. Dat gaat niet, want er gaan geen vluchten van Ometepe naar Corn Island. Dus moeten we eerst naar de hoofdstad Managua reizen en vanaf daar naar Corn Island vliegen.

Als we ons melden op de luchthaven, vindt de medewerker van de luchthaven die ons incheckt onze koffer te zwaar. De koffer weegt 20 kilo en we mogen niet meer dan 16 kilo per persoon meenemen. Maar de koffer is voor ons beiden, zo leg ik uit. Samen mogen we 32 kilo meenemen. Nee, zo werkt het niet, zegt de medewerker. We vliegen met kleine vliegtuigen en dan is gewicht belangrijk. Die 16 kilo geldt per koffer. Dus wat zijn de opties, vraag ik. Of bijbetalen of 4 kilo bagage uit de koffer halen en als handbagage meenemen. Oh oke, dan doen we dat.

Hoe laat vliegen we eigenlijk precies? Vraag ik aan een medewerker. Dat weet ik niet precies, waarschijnlijk om 13.00 uur, maar misschien later. Goed op de oproepen letten, zegt hij. Oh oke, zeg ik.

Samen met vier Spanjaarden, een Amerikaan, een Frans stel, een Amerikaans stel en een Brit, worden we naar buiten geleid. Ons vliegtuig staat klaar. Het blijkt een kleine eenmotorige Cesna 208 te zijn. Jullie vliegen eerst naar Ometepe vertelt een medewerker, en vervolgens naar Corn Island. Oh oke, zeg ik. Op de plek waar we zijn verzameld, zie ik ook onze koffer staan. Wanneer we instappen vertel ik tegen een medewerker dat onze koffer nog op het vliegveld staat. Tja, die kan niet mee, er is geen ruimte meer. Maar over 30 minuten gaat er nog een vliegtuig en daar kan de koffer wel in. Oh oke, zeg ik.

Zo’n 20 minuten later zijn we terug op Ometepe. Dit is Ometepe, vertelt een medewerker aan de Amerikaan. Hier moet u overstappen voor uw vlucht naar San Juan. Oh nou, als jij het zegt, zegt de Amerikaan en stapt uit. De piloot rijdt terug naar de landingsbaan en we stijgen weer op.

Op het scherm van de piloot kunnen we precies volgen hoe de vlucht verloopt en waar we zijn. Omdat alles blijkbaar voorspoedig verloopt, begint de piloot de krant te lezen. Als hij daarmee klaar is, begint hij aan de kruiswoordpuzzel.

Is onze koffer er misschien al? Vraag ik hoopvol als we zijn geland. Nee, over 30 minuten, zo verzekert mij een medewerker van de luchthaven op Corn Island. En warempel, na anderhalf uur wachten komt er een medewerker aanlopen met onze koffer.

Vorige
Vorige

Het is feest

Volgende
Volgende

Tuut tuut