De Lunch

20 augustus 2017

Als we alle financiële en administratieve zaken geregeld hebben voor de snorkel-excursie, is er nog ruimschoots tijd voor een lunch. Ik bestel een veggie-burger in een kokosbroodje, die komt met vers fruit en gefrituurde banaan. Edith neemt gebakken ei en geroosterde broodjes.

Bij het snorkelen doen we drie plaatsen aan, zo vertelt de gids. Eerst een vlak voor de kust van Corn Island gezonken stoomboot en daarna twee koraalriffen. Het is prachtig, op de gezonken stoomboot heeft zich koraal afgezet en het krioelt er van de vissen in heel veel formaten en kleuren.

Ook het rif is ongelooflijk. Langs de rand van het rif zwemmen een kleine haai en andere wat grotere vissen en op het rif weer de kleurenpracht van de kleinere vissen.

Het is prachtig, de zon, de kleurenrijkdom onder water, de wuivende palmen en de witte zandstranden in de verte op Corn Island, het heldere water, de deinende boot. Idyllisch gewoon. Maar mijn maag kan er niet tegen. In niet minder dan twintig termijnen doneer ik mijn lunch, mijn ontbijt en een deel van mijn ingewanden aan de tropische vissen in de Caribische Zee, voor de kust van Corn Island in Nicaragua.