De Boulevard

7 augustus 2014

Terwijl ik over de boulevard loop wordt ik aangesproken door een wat oudere vrouw, grijs haar, klein, volop boezem, buik en billen. Of ik een ring wil kopen. Nou, nee, niet echt, zeg ik. Of ik dan een foto van haar wil maken. Dat wil ik wel. Ze gaat voor de serieuze uitstraling, want ze zet haar leesbril op en pakt haar boek. Ik laat het resultaat zien op het schermpje op de camera en ze is erg tevreden. Nog een zegt ze, nu neemt ze een meer ontspannen pose aan. Als ze het resultaat ziet moet ze lachen en ze klapt enthousiast in haar handen. Ook een met ons samen, zegt ze en een met het meer op de achtergrond.

Of ik van Nicaragua houd, vraagt ze. Ja, zeg ik, ik vind Nicaragua erg mooi.

Ik houd ook van jou, zegt ze. Jij bent erg knap. Dat is goed om te horen, zeg ik.

Een eind verderop langs de boulevard ligt een aantal boten aangemeerd voor tochten langs de honderden kleine eilandjes die net uit de kust ontstaan zijn door uitbarstingen van de nabijgelegen vulkaan. Of ik een tocht wil maken, vraagt een jongeman me. Hij laat me een mapje met verkleurde foto's zien om te onderstrepen dat ik deze tocht absoluut niet wil missen. Het kost maar 500 cordobas, zo zegt hij. Ik zou het niet willen missen, zeg ik.

Deze man is mijn vader, zegt de jongeman terwijl hij naar een vriendelijk uitziende man met een snor wijst die onder een boom zit. Hij is de kapitein, loop maar met hem mee.

Ik loop met de kapitein naar een van de boten. Er stapt nog een man in de boot die de motor bedient. Dat zal dan wel de stuurman zijn, denk ik.

Mijn naam is Pedro, zegt de kapitein, ik ben de gids. Deze man, hij wijst naar de stuurman, is de kapitein.

Ook goed zeg ik.

Het is een prachtige tocht door de lagune met de eilanden. De meeste eilanden blijken particulier bezit. En op deze eilanden staan prachtige huizen, met een helicopterplatform en jachten in de haventjes. Hier woont een Amerikaan, zegt de gids en hier een Japanner. Dit huis is van de familie Chamorro. Veel van deze huizen hebben ook een zwembad, zo laat hij weten. Hij moet lachen en schud zijn hoofd: Water rondom het huis en dan ook nog een zwembad.

Het zijn duidelijk verschillende werelden.