Olifanten en zo

Een groep van ongeveer 10 olifanten steekt vlak voor onze landrover de weg over. Terwijl ze zich voortbewegen rukken ze takjes van de bomen en stoppen die in hun mond. Twee wat kleinere olifanten zijn met elkaar aan het stoeien. Ze verstrengeling hun slurfen en beginnen allebei te trekken. Een andere olifant gaat in het talud liggen en rolt in het zand. De twee stoeiende olifanten lopen nu achter elkaar, de ene is halverwege de berm blijven staan en wordt nu verder geduwd door de ander. Weer een andere olifant wil laten zien hoe stoer hij is. Hij komt dreigend op onze landrover af, zwaaiend met zijn hoofd en wapperend met zijn oren, hij rukt met zijn slurf wat takjes van een boom en gooit ze in onze richting. 
We staan aan de oever van een rivier in Majete Wildlife Reserve een biertje te drinken en nootjes te eten, terwijl we kijken naar de zonsondergang. Ik loop richting de rivier, maar de gids zegt dat dat geen goed idee is, er zitten krokodillen in het water, zegt hij. We horen het geloei van nijlpaarden. Wat zeggen ze tegen elkaar, vraag ik. Ze zeggen dat het tijd is om het water uit te komen om te grazen.
Twee nijlpaarden zijn met elkaar aan het stoeien in de rivier. Ze strekken hun bek wijd open en ieder probeert de ander weg te duwen. 
Een grote krokodil ligt lui op een rots in het midden van de rivier. Ze eten voornamelijk vis, zegt de gids, maar soms grijpen ze ook een impala die aan de oever komt drinken. Als ze een impala eten dan kunnen ze daar wel een jaar op teren, voordat die helemaal verteerd is.
We lopen door het wildpark. De gids, bewapend met een M16, laat ons de sporen zien van zebra, everzwijn, eland, leeuw en olifant. Ook wijst hij op de verschillende soorten ontlasting van de dieren. Kijk, dit is van een olifant, je kunt zien dat ze hun voedsel slecht verteren. Ze verteren het voedsel voor niet meer dan 40%, daardoor moeten ze 18 tot 20 uur per dag eten. We staan voor een onvoorstelbaar dikke boom. Dit is een Baobab, zegt de gids. Dat de schors stuk is, komt door de olifanten. Met hun hoorn wrikken ze de schrok los eten hem op. Dat is de reden dat je bij olifanten vaak ziet dat de ene hoorn groter is dan de andere, een van de hoorns sluit door het wrikken.
We zitten op het terras van onze lodge in Majete te lezen. Plotseling komt er een familie zebra’s langs ons terras, op weg naar een poel, zo’n 20 meter voor onze lodge. Als ze verzadigd zijn, nemen ze dezelfde weg terug. Als ze vlak bij ons zijn, beginnen ze te draven; ze vinden ons eng.
We zitten ongeveer 20 meter verwijderd van een poel. Een groep van 8 olifanten, verschillende leeftijden, komt naar de poel om te drinken, ze zorgen er steeds voor dat de kleintjes zich tussen de groten bevinden en niet aan de rand. Na het drinken zuigen ze modder in hun slurfen en spuiten het over hun rug. Ze blijven ongeveer een kwartier, dan gaan ze weer op weg.